ดึกแล้ว...

ฉันยังเดินทางกลับไม่ถึงบ้าน

วันนี้ฝนตกหนักมาก

ผู้คนเบียดเสียดกันบนรถประจำทาง

ฉันต้องยืน ไม่มีที่นั่งเลย

กำลังคิดอยู่ว่าลงจากรถแล้วจะทำไงต่อ

เพราะต้องเปียกแน่ จะกลับเข้าบ้านยังไง

ตอนนี้อารมณ์เหงาๆกลับมาอีกครั้ง

นึกถึงวันเก่าๆซึ่งมันก็ไม่นาน อาทิตย์ก่อนนี่เอง

ครั้งที่เคยมีเค้าอยู่ ฝนตกแบบนี้เหมือนกัน

เค้าโทรหาและบอกว่า

“เป็นห่วงมาก อยู่ที่ไหน”

“ฝนตก อย่าตากฝนล่ะ เดี๋ยวจะไม่สบาย”

“รีบกลับล่ะ ดึกแล้ว”

“ทานอะไรหรือยังซื้อไว้ให้นะ"

"อยากทานอะไรจะได้กลับมาทานได้เลย”

“เตรียมน้ำอุ่นไว้ให้อาบนะ”

“โทรมาบอกล่ะกัน ถ้าใกล้จะถึงบ้าน จะเอาร่มไปรับ”

ตลอดทางกลับบ้าน คิดไปได้มากมาย

รู้สึกว่าไม่อยากให้ระยะทางกลับบ้านนั้นยาวไกลไปมากกว่านี้

เพราะฉันคงคิดไปได้อีกร้อยแปด

ถึงป้ายแล้ว ฝนยังคงตกหนัก

เกือบเที่ยงคืนแล้ว รถติดมาก 

ป้ายรถประจำทางเป็นป้ายเล็กๆ ค่อนข้างมืด

มีเพียงไฟจากเกาะกลางถนน

สีส้มนวลส่องมาให้เห็นเป็นเงาๆ

มองเห็นคนเกือบสิบคนยืนเบียดกันหลบฝนที่ยังคงตกหนักมาก

ชายหญิงคู่หนึ่งหยอกล้อกันดูอบอุ่นดีจัง

เค้าคงไม่รีบกลับเข้าบ้าน คงรอให้ฝนซากว่านี้

แต่ก็มีอีกหลายคนที่เดียวดายเหมือนฉัน

หนาว สั่น เพียงลำพัง

ฉันสัมผัสได้จากแววตาที่เหม่อลอย

จริงหรือป่าวนะที่เขาบอกว่า

ฝนทำให้คนเรามีอารมณ์โรแมนติกขึ้นมาได้

สงสัยน่าจะเป็นแบบนั้นจริงๆ

มองไปถนนฝั่งตรงข้ามไม่มีใครคนนั้น

คนที่เคยถือร่มออกมารับ

แต่วันนี้ฉันต้องเดินกลับเอง

ม่มีร่ม มารับเหมือนเคย

ไม่มีใครคนนั้นรอฉันอยู่เหมือนเมื่อก่อน

ดึกมากแล้วทั้งเหนื่อยทั้งเพลีย

อยากกลับบ้านมากกว่ากลัวเปียกฝน

ไหนๆก็เปียกแล้ว ฝ่าฝนไปเลยละกัน

ในมือมีแฟ้มเอกสารที่พอจะกันฝนได้

ฉันตัดสินใจวิ่งฝ่าฝนออกมาจากป้ายรถ

วิ่งขึ้นสะพานลอย

หันมองท้องถนนเบื้องล่าง

แสงไฟจากรถตัดกับสายฝนกระหน่ำ

เป็นภาพที่สวยมาก

ดูเลือนรางไปทุกอย่าง

ไม่ใช่เพราะฝนหรอก

ฉันโกหกคุณ

เป็นเพราะน้ำตาต่างหาก

มันมาจากไหน มาเมื่อไหร่ ไม่ทันรู้ตัว

แต่รู้อีกที มันไหลออกมาปนกับสายฝน

แก้ปัญหายังไงดี

ฉันยอมเดินตากฝน เพื่อกลบเกลื่อนรอยน้ำตา

เพราะไม่อยากให้ผู้คนที่สวนกันไปมามองเห็นมัน

เที่ยงคืนกว่าแล้ว

หนาวเย็นจับใจ

ฉันต้องปล่อยให้สายฝนช่วยปิดบังน้ำตาที่ไหลออกมาโดยไม่ตั้งใจ

แต่เป็นความรู้สึกข้างในที่เจ็บปวดใจเหลือเกิน

เมื่อวันนี้ฉันต้องเดินคนเดียว.....ลำพัง....

ท่ามกลางสายฝนที่มากกว่า...โปรยปราย....

 

warmness...ณ ที่ นี้ มี ไอ อุ่น

 

 


Comment

Comment:

Tweet

อ่านแร้วแอบเหงาตาม ทั้งที่ปกติไม่เคยเหงาตามที่บอก..

ให้มีคนมากางร่มรอ...ทำอะไรที่ดีๆให้แบบนั้นอีกเร็วๆนะจ๊ะ

surprised smile

#4 By Am not the supersTaR~* on 2007-10-29 16:25

ขอบคุณค่า สำหรับคำอวยพรเรื่องสอบ (สาธุ 555+)

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ คุณ warmness ^^

อ่านเรื่องแล้วรู้สึกเศร้า ๆ ยังไงเป็นกำลังใจให้แล้วกันค่ะ

ปล. บลอคน่ารักนะคะเนี่ย ^^

#3 By N[o][o]M on 2007-10-29 15:59

โอ้ อ่านแล้วรู้สึกแปลก สำหรับผม ฝนเป็นอะไรที่ผมรู้สึกว่ามันสนุก โดนเฉาะถ้าตกหนัก พายุเข้า มีลูกเห็นด้วย จะชอบมาก open-mounthed smile

#2 By หมีขั้วโลก™ on 2007-10-29 09:27

ขอบคุณที่มาเยี่ยมนะคับ
มีความสุขมากๆคับ

#1 By redtear on 2007-10-29 01:43